Inspiratie

Inspiratie

Tijdens deze coronapandemie is het museumbezoek vrijwel overal drastisch teruggelopen. Dat geldt ook bij mij en mijn vrouw. We hebben in de afgelopen maandan alleen het Kröller Muller en het Haags Kunstmuseum bezocht, het laatste vanwege de expositie van Breitner en Israëls. Als je daar over die tentoonstelling loopt, zie je op een gegeven moment het beroemde beeld ‘Het Bronzen Tijdperk’ van Auguste Rodin staan, langs een prachtige zichtlijn. Een iconisch beeld, dat, naar men zegt, het begin is van de moderne beeldhouwkunst. Ik ken Rodin al van oudsher, ik liep als kind vaak langs het Stedelijk Museum in Amsterdam, waar toen de Sleuteldrager Van Calais nog gewoon buiten stond. Ik was gefascineerd door de uitdrukking van het beeld, de enorme sleutel en, later, toen ik het verhaal dat er bij hoort had gehoord, door de droefenis in de ogen.

De figuur Rodin is me blijven boeien, vooral ook nadat ik zelf ben gaan beeldhouwen. Hij heeft prachtige beelden van gips, steen en vooral brons gemaakt. De verhalen over hem en zijn talloze minnaressen, Camille Claudel’s rol in zijn leven, het voortdurend re-arrangeren van al eerder gemaakt werk, zijn vernieuwende ideeën over afwerken en polijsten, het is  terecht dat hij zo beroemd is geworden en gebleven. Of er veel beelden van hout door hem gemaakt zijn, weet ik eigenlijk niet. Ik kan me niet heugen dat ik er ooit een gezien heb. Maar goed ook, eigenlijk, want je zou in de verleiding kunnen komen zo’n meester te willen kopiëren, en dat leidt vast tot frustratie. Je laten inspireren kan en mag wel, natuurlijk.

Ik vind hout een mooi materiaal, dat altijd richting geeft aan je werk, letterlijk soms, door de nervatuur. Op een dag kwam ik op een Amerikaanse site een pose van een Japanse vrouw tegen, die net als bij Het Bronzen Tijdperk, een hand op het hoofd heeft met de elleboog naar voren. Afwijkend van Het Bronzen Tijdperk houdt ze haar andere hand op haar bil. De blik is iets omhoog gericht, de tors staat licht gedraaid  in contrapposto. Ik heb de foto’s gedownload en ze op mijn computer bewaard.

Weer een tijdje later kwam ik een teakhouten plank tegen, prachtig qua nervatuur en schitterend glad geschaafd. Ik heb er een balk van gemaakt door de plank door te zagen en op elkaar te lijmen. Doordat hij zo glad was, zie je de lijmnaad vrijwel niet. Uit deze balk heb ik vervolgens een beeld gemaakt. De nervatuur heb ik benadrukt door het hout met lijnolie in te smeren. Het is op een sokkel (10x10x60) geplaatst van gepolijst Belgisch hardsteen.

Om mijn inspirator de credits te geven die hij verdient noem ik het beeld ‘Het Houten Tijdperk’!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *